Uitgelezen oktober 2025

Een nieuwe roman van Ian McEwan is op zichzelf al een gebeurtenis , maar al helemaal wanneer deze gevestigde waarde gezelschap krijgt van twee boeiende jonge stemmen uit ons eigen taalgebied: Seppe Decubber en Nisrine Mbarki Ben Ayad. Alle drie de auteurs duiken op hun manier in de geschiedenis – de fictieve, de reële, de literaire.

McEwans Wat we kunnen weten speelt zich af in het jaar 2119. Aan een Engelse universiteit is de onderzoeker Tom Metcalfe gebiologeerd op jacht naar een gedicht waarvan beweerd wordt dat het onwaarschijnlijk mooi is. En dat het slechts één keer ten gehore is gebracht – in 2014. Toms zoektocht naar het gedicht blijkt voor hem net zo verrassend als voor de lezer.

Tom Metcalfe is niet de enige die gefascineerd is door een oude tekst. In Seppe Decubbers debuut Romeo & Juliet lezen is het geen gedicht, maar wel de bekendste tekst van Shakespeare die de hoofdpersonages binnenstebuiten spitten. Die hoofdpersonages zijn: een meisje dat naar België gevlucht is en de jongeman die haar huiswerkbegeleiding geeft. Aan de hand van het canonieke liefdesverhaal leren de twee elkaar én elkaars taal kennen.

Nisrine Mbarki Ben Ayad ten slotte brengt geen eeuwenoud verhaal, maar het verhaal van een eeuw. Een eeuw die deels in het verleden ligt (1961) en zich deels voor ons uitstrekt (2061), en zich een weg slingert vanuit Algerije tot in Amsterdam. In zeven verhalen schetst Mbarki Ben Ayad, in haar geheel eigen poëtische taal, het vlindereffect van menselijk handelen over tijd en ruimte heen.

De Vooruitlezer was dit keer Marc Reugebrink, naar aanleiding van zijn nieuwe roman Laatste man. De muziek was van Sebastien Dewaele en Ben Van Camp.

Lees hier het verslag van de avond door Gent Leest.